अध्याय 1 · अर्जुन का विषाद (अर्जुनविषादयोग) · श्लोक 14
भगवद गीता 1.14
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः
tataḥ śvetairhayairyukte mahati syandane sthitau
mādhavaḥ pāṇḍavaścaiva divyau śaṅkhau pradadhmatuḥ
हिंदी अर्थ
तब सफ़ेद घोड़ों से जुते बड़े रथ पर खड़े माधव (कृष्ण) और पांडु पुत्र (अर्जुन) ने अपने दिव्य शंख बजाए।
English translation (अंग्रेज़ी अनुवाद)
Then, standing in their great chariot yoked to white horses, Madhava (Krishna) and the son of Pandu (Arjuna) blew their divine conches.
शेयर करें:WhatsApp पर शेयर करें